خلاصه که الان بعد از خوردن این همه غذا خواب چشمام رو گرفته و مجبورم بی­خیال برنامه هایی بشم که قرار بوده انجام بدم و باید بگیرم بخوابم که اقلا یه کاری رو درست انجام بدم .

البته از الان به فکر شام شب هم هستم ، قراره یه لازانیا بپزم که خودم دخلش روبیارم .چون مطمئنم آقاهه میخواد بگه شام میل نداره فقط وقتی من نشستم جلوش و لازانیا رو خوردم نمیدونم چرا یهو اشتهاش باز میشه ….. این خط این نشون

از همین الان داره میگه شام بپزی خونت پای خودته J منم واقعا یه زن حرف گوش کن

خانمه کدبانو

یه روزی یه خونه­ ای بود یه خانمه­ ای و یه آقاهه­ ای بودن که اینجا رو ساختن به امید همه خونه شدنشون .

حالا یک سال و نیمی هست  که با همدیگه هم­ خونه شدن و ناجوانمردانه اینجا رو فراموش کردن.

حالا امروز یهو یادم افتاد که وبلاگی هم بود که کلی دوست و آشنا برامون پیدا کرد و من هنوز که هنوزه دوستام رو فراموش نکردم ، مرتب نوشته­ هاشون رو میخونم و با شادی و غمشون ، شاد و نارحت میشم.

حالا باز تصمیم دارم اقلا هفته ای یه بار به اینجا سر بزنم و دوست دارم شما هم منو به خاطر بیارین .

منتظرتون هستم

خانمه

خوشی بچه ها و مادر عین سرابه

دلا لبریز التهابه و زمین و آسمون در اضطرابه

بیان بیان تشییع جنازه ثوابه

یه صدای ضعیفی که به گوش عالم میرسه

صدای قطره های آبه

یه نفر گرم غسل بانوی عالمینه تنهای تنها

میخونه روضه زهرا

میخونه روضه زیر لبها

عیبی نداره ما هم خدایی داریم

الا بذکر الله تطمئن القلوب

 خورشید امید ما شده همرنگ غروب

 سلام بابا بی جوابه

روی دستاش جای طنابه

  دلا از غم کبابه

عیبی نداره ما هم خدایی داریم

قرار نبود اينجوري بشه ، يهو بشي همه كس من

دلتنگي‌ات رو تاب ندارم ، صبرم رو كم ميكنه ، آخه هميشه و هرجا منبع انرژي من بودي حتي تو غصه خوردن و كم آوردن هام ….

من از پروانه بودنها ، من از ديوانه بودنها ٬ من از بازي يك شعله سوزنده

كه آتش زده بر دامان پروانه نمي ترسم

من از عمق رفاقتها ٬ من از لطف صداقتها

من از بازی نور در سینه بی قلب ظلمتها نمی ترسم

 ديگه نميتونم آينده رو بدون حضورت حتي تصور كنم و تو بازي ذهنم با آينده ، يا زندگي با توست يا … ميخواهم پا به پات بيام ، حتي به قيمت از دست دادن خيلي چيزها … بعد از مدتها تو خلأ بودن تونستم همراهي پيدا كنم كه لياقت خيلي چيزها رو داشته باشه .

من از هيچ بودنها ، از عشق نداشتها

از بي كسي و خلوت انسانها مي ترسم

من از حرف جدایی ها ٬ مرگ آشنایی ها

من از میلاد تلخ بی وفایی ها می ترسم

 دلم پر از حرفيست كه اصلا نميخواهم به زبون بيارم و كم‌كم اونقدر بزرگ شده كه شده يه بغض . ترسم هي تكرار ميشه  … جرات ندارم پا به خلوت آدم‌ها بگذارم  ، حتي وقتي اتفاقي چشمم باز ميشه ترس و اندوه وجودم رو پر ميكنه . بارها و بارها به اين وجود پراندوه مباهات كردم كه فرصتي دست داد آدمي رو ببينم كه خلوتش منو نميترسونه و هزار حقه و نيرنگ توش پيدا نميشه . اما همين صداقت و پاكي گاهی اونقدر بزرگ و مهيب ميشه كه من تاب مقاومت در برابرش ندارم و ميخواهم ازش فرار كنم ، از بس كه با نقاب تو اين زندگي روزگار گذروندم . هنوز نتونستم ته مونده نقابهاي كهنه روحم رو به دور بياندازم و پيش تو ، خود خودم باشم .

نقابها گاهي آنقدر خوب روي روحم ميشينه كه باورت نميشه ” من ”  اين نيستم ، صداهاي خفه شده تو سينه‌ام رو نميشنوي كه داره حقيقت خودش رو فرياد ميزنه . وقتي اينطور صريح دل گرفته‌ات منو شماتت ميكنه ، به مشت بسته ام خيره ميشم كه …

نگاهم  كن ، دلم را عاشقانه هديه كردم

تو دريا باش و من جويبار عشق و در تو جاري

آينه وجود من قبلترها تو يه بازي احمقانه هزار تكه شد . مدتها طول كشيد تا در كنار صبوريت هر تكه‌اش رو پيدا كنم و كنار هم بچينم ، ميدونم كه لبه‌هاي تيزش بارها و بارها دل مهربونت رو زخمي كرده ، اما اين تاوان بازي با آينه هزار تكه است . ولي یه چیز رو ميدوني ؟؟؟ درسته كه ديگه نميشه توش يه تصوير رو شفاف و واضح ديد اما تصوير يارم رو هزاران بار به رخ ميكشه … و من با هر كدومشون يک دنيا حرف دارم و دلم ميخواهد كمكم كنه كه فراموش كنم اصلا روزي شكسته و فقط به ياد بيارم از روز ازل من بودم و اين دل و اين يار ...  

 فقط بهم بگو  : راستي چي شــــد …

                                         چه جوري شــــد …

                                                  اينجوري عاشقت شــــدم …

مال قديما بودااااااا 

پیش رو صدای زمزمه آب

یک تنه میزنه به لشکر ابوتراب

یا ابافضل ادرکنی

دامن کشان رفتی دلم زیر و رو شد

چشم حرامی با حرم روبرو شد

بیا برگرد خیمه ، ای کس و کارم

منو تنها نگذار ای علمدارم

آب به خیمه نرسید ، فدای سرت ، فدای سرت

روضه حاج محمود کریمی

لطف يه فرد غريبه گاهي ميتونه دلت رو خيلي آروم كنه وقتي يه مدت طولانيه نتونستي نفس راحتي بكشي و چشمت همه‌اش به آسمون خداست كه بلكه رحم كنه و بارون بفرسته تا شايد كمي اكسيژن بهت برسه.

اين چند وقته تنگي نفس و سرفه امونم رو بريده . اين حالتها علاوه بر خستگي جسمي و روحي منو ياد خاطرات بدي ميندازه كه همه‌اش سعي ميكنم ازش فرار كنم .

فقط خدا ميدونه كه چقدر دلم براي يه دل سير نفس عميق كشيدن تنگ شده و خسته ام از اين كه بايد به زور اسپري كمي ، فقط كمي بتونم نفس بكشم .

نميدوني با چه حسرتي به آدمهايي نگاه ميكنم كه سرفه نميكنن و سينه‌اشون خس خس نميكنه و شب به محض سر روي بالش گذاشتن از زور سرفه مجبور نيستن بلند بشن و ساعتي نشسته بخوابن .

خدايا آدمهاي خوبه دنيات كم نيستن ، درسته كه رنگ غالب شده خاكستريه مايل به سياه ، اما هنوز هم روحهاي سپيد زيادي تو همين شهر خاكستري نفس ميكشن كه تو بهتر از  همه ما اونها رو ميبني و ميشناسي ، به حق دل مهربون اونها به ما رحم كن و اين عذاب و آلودگي رو از ما دور كن .

خانمه در آروزي داشتن سلامتي

راستش حدود پانزده روزی میشه که از سفر برگشتم ، یه تجربه عجیب و منحصر به فرد بود که احتمالا دیگه تو زندگیم تکرار نمیشه .

امیدوارم هر کسی دوست داره و توان داره به این سفر بره . اونجا به یادتون بودم . اسمتون رو نوشته بودم روی یه برگه و گذاشته بودم لای قرآنم بعنوان نشونه . معمولا وقتی توی شبستان روبروی رکن حجرالاسود مینشستم و قرآن میخوندم بارها چشمم به اسامیتون افتاد و از خدا براتون سلامتی و براورده شدن حاجاتتون رو خواستم .

خداوند خیلی ساده بهم نشون داد که چقدر حقیرم و نمیتونم به سادگی هفت دور طواف کنم و هفت تا سنگ پرتاب کنم ، وقتی امکانات و وسایل آسایش محدود باشه منه پرمدعا دیگه حرفی برای گفتن ندارم و راحت طاقتم از کف میره . تو این سفر بارها و بارها صبر و طاقتت محک میخوره و باید صبور بود تا سربلند باشی ، اما من به دفعات به ضعف خودم پی بردم و پیش میزبان شرمنده شدم .

از خدا بخواهید در جوانی این سفر نصیبتون بشه تا …

 شاید یه مدت دیگه یه کم زندگیم روی روال بیفته و آروم بگیرم . در هر صورت غرض از مزاحمت و گرفتن وقت شما عزیزان این بود که اطلاع بدم یه مدتی میرم سفر و یک ماهی در خدمتتون نیستم.

از آداب این سفر حلالیت طلبیدن و خداحافظی کردنه . شماها اونقدر تو هر روز من جا دارین که مطمئنم با اینکه بیشترتون رو ندیدم اما به یادتون خواهم بود و از خدا میخواهم این سفر نصیب هر کسی که تمایل داره بشه .

تو اطرافم هر کسی نظری داره در مورد سختی سفر یا لذت بخش و منحصر بفرد بودن این سفر . خیلی دلم میخواهد که با خیال راحت برم اما خب یه جورایی هراس هم دارم از شلوغی و ازدحام و گاهی میترسم که باید تنها برم ، چون همسفریهام حدود 3 سال قبل این سفر رو انجام دادن و من بخاطر بیماریم محروم شدم .

برام دعا کنین که بتونم از پس این مراسم بربیام و حسرتی تو دلم نمونه . این آخرین باری خواهد بود که به دیدار کعبه میرم و میخوام بهترین سفر عمرم باشه . از الان برای بیتوته کردن در صحرای عرفات لحظه شماری میکنم . اسمتون رو یادداشت میکنم و اگه زنده بودم به اسم براتون دعا میکنم ، شما هم منو دعا کنین که رو سفید برگردم .

حلالم کن دوست عزیز ….

خانمه عازم مکه

جاتون خالي من همون وسط ماجرا بعد از يه عالمه چش و ابرو اومدن براش پريدم بالاي منبر و حالا سخنراني نكن كي سخنراني كن . از بس حرف گوش نكني … مگه كيف پول و موبايلت دسته گل عروسه كه تو دستت ميگيري و تو خيابون راه ميري … حالا گوشي گم كردي پس فردا كيف پولت رو هم از دستت ميزنن با اون همه كارت شناسايي كه توش داري شٌشت حال مياد …. يعني خجالت نكشيدي هنوز دوماه نشده هديه تولدي رو كه برات خريدم گم كردي …يالا گوشي منو بده تا گمش نكردي …

اين وسط با يه دل خجسته زنگ ميزد به گوشيش كه طرف جواب بده و بياد گوشي رو دودستي تقديمش كنه . منم هي ميخنديدم به خوش خياليش كه جون شوما الان مياره دم خونه تحويلتم ميده !!! خلاصه سركوفتي زدم كه بيا و ببين .

كلا چون كائنات رفته بود تو فاز پوز‌زني خانمه براي همين طرف يه آدم شريف از كار دراومد و فردا صبحش گوشي رو صحيح و سلامت تحويل داد و اينبار من هي در باب مال حلال برميگيرده لكچر دادم ( آخه خودم براش خريده بودم گوشي رو ) .

ظاهرا من خوب آدم نشده بودم  و با حرفهام همچين دل و جيگر زليخاي آقاهه رو خون كرده بودم كه آه كشيد بوده  تو مايه هاي سونامي واز شانس من همون موقع هم مرغ آمين داشته بالا سرش  ژانگولر ميزده كه ديروز رسما پروژه پوززنون بنده با گم كردن كيف پولم وارد فاز دوم شد .

 ولي من عمرآ آدم بشم ، اينقدر به آقاهه ميگم و ميگم تا كيف پولشم گم بشه اين دل من خنك بشه …

پ . ن. اول : ولي من ميدونم اگه مرداي فاميل ما بودن سه سوته كيفم رو پيدا ميكردن …

بازم پ . ن : واه واه چه شانسي داريا، من و فاميلام گوشيمون گم شد كه گم شد !!!!

 خانمه با رويي مثل سنگ پاي قزوين

امشب شب مهتابه حبيبم رو مي خوام
حبيبم اگر خوابه طبيبم رو مي خوام

مست است هشيارش کنيد
خوابست بيدارش کنيد

گوييد فلاني آمده
آن يار جاني آمده

آمده حال تو احوال تو
سيه خال تو سفيد روي تو
ببيند برود

امشب شب مهتابه حبيبم رو مي خوام
حبيبم اگر خوابه طبيبم رو مي خوام

من هر بار كه اين ترانه رو گوش ميدم ، پر از حس عاشقي ميشم . بنظرم آقاي علي اكبر شيدا كه اين شعر رو سروده ، سراسر از حس عاشقي بوده و خوب تونسته احساسات شنونده رو قلقلك بده .

از اين انتخاب هوشمندانه مهران مديري خوشحالم و اميدوارم سريالش هم همين حس خوش رو برامون زنده كنه.

آهنگ تيتراژ اين سريال رو با صداي مديري از اينجا دانلود كنيد و لذت ببريد .